Thursday, January 15, 2015

ชีวิตที่ไม่มีความ "ภูมิใจ" และ "ความคาดหวัง" ใดๆ

ผมเป็นคนที่ไม่มีความภูมิใจใดๆ กับเรื่องที่ทำมาตลอดชีวิต เพราะเมื่อนั่งกลับมาย้อนดูอดีตของตัวเอง ชีวิตของตัวเองไม่เคยมีความภูมิใจใดๆ ทั้งสิ้น ไม่เคยมีความภูมิใจใดๆ ที่จะทำให้คิดว่าเป็นสิ่งที่เอาไปคุยกับคนอื่นได้ทั้งสิ้น และไม่เคยคาดหวังใดๆ ทั้งสิ้น





ในทางวิชาการ ผมอาจจะปกป้องงานเขียนตัวเองสุดขีด แต่ผมก็ไม่เคยภูมิใจกับงานวิชาการชิ้นใดของตัวเองเลย เพราะงานวิชาการแต่ละชิ้นมักจะเป็นสิ่งที่กินเวลาชีวิตผมไปมาก หลายงานกว่าผมจะทำสำเร็จก็เสียตัวไปอักโขก และก็รู้ดีว่างานแต่ละชิ้นมันมีสถานที่และเวลากำหนดเอาไว้ชัดเจน เมื่อเวลาเปลี่ยน ทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไป และผมก็ไม่มีความคาดหวังหรือแรงมุ่งมั่นใดๆ กับตัวเอง ไม่มีงานใดที่สมบูรณ์แบบ คำถามคือ แล้วจะภูมิใจไปทำไม?

ในโลกบล็อกเกอร์ ผมเป็นเพียงบล็อกเกอร์ตัวเล็กๆ ซื้อข้าวของรีวิวไปเรื่อยๆ อาทิตย์เดียวคนก็ลืมไปแล้วว่าผมเขียนอะไรบ้าง งานเขียนที่เขียนมาทั้งหมดก็มีคนอ่านไม่ได้มาก ผมมีอะไรจะต้องภูมิใจ?

ในชีวิตการเรียน ผมยังเคยด่าตัวเองว่าได้เกรด 4 ในบางวิชาได้อย่างไร ทั้งที่เรียนก็ไม่ได้ตั้งใจเรียน เขียนงานส่งก็แบบเอาขอไปที มันน่าภูมิใจตรงไหนกับเกรด 4 ที่ได้รับมา? สมัยเด็กกว่านั้นก็ไม่เคยได้รางวัลอะไรเลย แถมทำงานก็เฟลมาโดยตลอด เรียนก็ไม่เก่งอีกต่างหาก

ในชีวิตครอบครัวก็ไม่มีอะไรที่น่าภูมิใจ แฟนก็ไม่มี แถมฐานะที่บ้านซึ่งคนรุ่นก่อนหน้าเคยเล่าให้ฟังด้วยความภูมิใจ มันก็เป็นเพียง "อดีต" ที่เอาไว้เล่านิทานก่อนนอนเท่านั้น จะมีอะไรให้ภูมิใจ?

ในแง่นี้แปลว่า ผมตั้งมาตรฐานของความ "ภูมิใจ" เอาไว้สูงมาก และทำให้ผมเลือกจะ "ไม่พอใจ" อะไรง่ายๆ ด้วย

แม้กระทั่งตัวเอง ที่หลายครั้งก็ไม่ให้อภัยตัวเองในหลายๆ เรื่อง...

No comments:

Post a Comment